Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sevgililer ürkek ürkek dolaşıyor
sanki başlarına birşey gelecek v
birçok şehirde bu sorunlar var...
bir çok anadolu kenti aynı kaderi yaşıyor...
tebrikler...
babo sıra geceleri bitti artık
hem bitlisde beş minare de yok
hasan galasında caketim de galmamış
hem urfa dağlarında ceylanlar da gezmiy
herkes;şak-şuka,şaka da şuka söylüy...
nacizane şiirimden eklemek istedim.
duyarlı yüreğinizi ve şiirinizi tebrik ediyorum.
selamlar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta