Artık ne pay, ne de paylaşma kaldı.
Paylama, paralama her köşe başında.
Yahu, insanın insana saygısı vardı,
Kadınlar kavga ederdi, çeşme başında.
Şimdiki muhabbetin adı, tadı kaçtı.
“Dengim değilsin” diyor, dengesizler.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta