Sanki içimde bir orman gibi kapatmışın bedenimi
Kimse giremez sıkki ağaçlar doldurmuş adeta içimi
Ancak bir yangın çıkarsa gel görkü söndüremezsin ki
Felaket olur bedenim yanar o zaman bulamazsın yerimi
Yeşillik var duygu yüklenmiş için hatta sık ağaçlar
Orman işte o zaman kim bilir nereden aşk başlar
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta