Ney…
Sanki ağlıyordu
Ruhumun hicranını şehre diyordu
Kalen susarken, sinem derin bir hüzün duyuyordu
Maveradan nükseden tını hissiyatımı kuşatırken gözler durmuyordu
Artık kime baksam, meramımı anlatmak için sabırla durulsam, olmuyordu
Farklı meziyetler ve nefsi asabiyetler önüme çıkarken, kalbi hassasiyetler kayboluyordu
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta