Gelip geçen bizim ömürüz
Kurumuş bir dal giyiz sanki
Ne geleceği ne belli ne gideceği
Yedi kat yabancı el gibiyiz sanki
Esti güz Yelleri dalımızı kırdı
Geldi kış yad etti yeri yurdu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta