Ben İçerdeyken Her şey Hayaldi
İçeride karanlıktı her yer
İçerimdeki umutlar karanlıktı
Acımasız kader kadercilerin başucundaydı...
Kalpler kapkara
Nasırlaşmış adeta
Doğdum ve doğruladım bir düzine gerçekleri: Atılan bir çift imza mührü değil aşkın bendinin. Tanrının çizdiği koridorların yol ayrımlarında, doğru bildiğimce yürüdüm; büyüdüm…
Yırttım bakire tabularını, erteledim asaletini realitemin; ben böyle dolambaçlı düğümleri çok çözdüm! Yüreğim sersem, başım bir milyon, aklım izdüşüm; hayatın kaba aynalarında hep aynı soruları gördüm:
Tenkit yükselen gözlerinizden, gözlerime intihar dolarken, bir gün bir kalp atımı kadar kısa bir an kendimle barışabileceğimi hiç mi düşünmediniz?
Üşüyorum şimdi,
Hava soğukta değil sevgilim
Ahımı alma inan çıplakta değilim
...
Tezada düştü yüreğim
Yüreğimin buzunda erimek-deyim
Güçlü olmak zorunluluk gibi
Ben güçlü görünmekten çok yoruldum galiba
Bu yüzden kurcaladım yaşadıklarımı birazda
Ve açılmadan paketlendim
Umuma açık bir sokak köşesinde
Değerli arkadaşım sizi bu sitede görmekdan son derece
mutlu olduğumu ve yine güzel şiirlerinizi okumak istediğimi belirtmek istiyorum.Aramıza hoş geldin diyor,en içten saygı ve sevgilerimi sunuyorum.