Kafandaki insanı bekliyorsun, bekliyorsun, bekliyorsun ve gelmiyor, umudunu iyice kesiyorsun aşktan, sevgiden ama gönül bu sevmek sevilmek istiyor, tam umudun bittiği yerde, kafandakine uymayan eciş bücüş biri çıkıp kalbini okşuyor, ona kapıları sonuna kadar açıyorsun. Sanırım aşk buna deniyor yada sen aşk diyorsun...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta