Ömrümün orta yerine saplı ağır ve sancılı bir yalnızlıktı gözlerin,
Ve o öksüz çocuk kokusuyla tutkunu olduğum saçlarının esiriydim ben...
Geldin ve değiştirdin diyebildiğim her ne varsa hepsi sendi...
Şimdi üşüyen ellerimde yokluğunun kanı,
Kanayan gözlerimde hasretinin izi var...
Uykusuna daldığım sana dair her düşten vakitsiz düşen yağmurlardı,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta