Sanem Deniz Şiirleri - Şair Sanem Deniz

Sessizliğin ortasında
Düş kurarım senli benli
Sensizliğin kuytusunda
Üşüyorum senli benli

İçimdesin ta derinde

Kara gelinlik geçirip suretine
Gözlerini dikmiş üstüme
Islaktan bir gece

Sözler bitmiş
Gelinmiş sona

İlk kez vazgeçiyorum
süslü pabuçlarımdan,
Ayağıma batacakların
kaygısını duymadan.
Işıl ışıl karanlığında
seni yaşıyorum

Hayatını erteleme
Tutun en derinlerden toprağa
Köklerini sal
Yeşermeye çalış, çiçek aç
Yağmurda, doluda, karda
Dimdik kal eğme başını

Yüklemiş omzuna
bakire sevdaları,
Yaşanmamışlıktan müzdarip
yosun tutmuş gözleri,
Sandık sandık biriktirdiği
Alı,yeşili, moru

Katranlanmış
....................baştan aşağı,
Görünmez sanır
....................kaparozları,
'Müzeyyen' nafile,
keçelenmiş yüreğine

Küfle yoğrulmuş
buram buram küfür kokan,
ümitsiz gözlerin buluştuğu
yerde yaşanır..
Çıvgın tanelerinin değmesini
beklerken babadan kalma

Tozunu alamadan
Geçen senenin
Yine omzuma düştü
Kirli nefesin
Kaçmalı kovalandıkça,
hızlan izzet-i nefsim,

Yaşamak;
Gönlünde kök salmak
Gözlerinde parıldamak
Kollarında can bulmaktır
En kuytu duygularda bile
Seni dile getirmektir yaşamak...

Ne sana hastır bu yas

Ne de bana baki...