Benim sandıklarım içinde hüzün var,
Naftalin kokar hüzünlerim.
Bir ağaca yaslanmışım,
Saçlarımda örgüler,
Naftalin kokar öpücüklerim.
Her bahar yeni hüzünler koparırım kırlardan.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Gün gelir hatırlarım, gün gelir unuturum
Gün gelir sandıklara kapatır,
Unutmuş gibi yaparım.
Sandıklar dolar taşar ,
Taştıkça da büyür...
Onlar büyür ben büyürüm.
Ama avuçlarımda her zaman
Dudaklarımızı sakladığım ısınır.
Ellerim üşür, o sandık yine sıcaktır...
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Çok teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta