Benim sandıklarım içinde hüzün var,
Naftalin kokar hüzünlerim.
Bir ağaca yaslanmışım,
Saçlarımda örgüler,
Naftalin kokar öpücüklerim.
Her bahar yeni hüzünler koparırım kırlardan.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Gün gelir hatırlarım, gün gelir unuturum
Gün gelir sandıklara kapatır,
Unutmuş gibi yaparım.
Sandıklar dolar taşar ,
Taştıkça da büyür...
Onlar büyür ben büyürüm.
Ama avuçlarımda her zaman
Dudaklarımızı sakladığım ısınır.
Ellerim üşür, o sandık yine sıcaktır...
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Çok teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta