İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Gün gelir hatırlarım, gün gelir unuturum
Gün gelir sandıklara kapatır,
Unutmuş gibi yaparım.
Sandıklar dolar taşar ,
Taştıkça da büyür...
Onlar büyür ben büyürüm.
Ama avuçlarımda her zaman
Dudaklarımızı sakladığım ısınır.
Ellerim üşür, o sandık yine sıcaktır...
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Çok teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta