Düşün bir kere!
Sabahlardan vazgeçmiş bir gönül, geceyle kucak kucağa.
Ucu kırık bir kalemle karalamaya çalışıyorum
Eksik harflerle, silinmiş kelimelerle zar zor ayakta duruyor.
Ve güneşe hasret kalmış nemli kirpiklerim, seher vakti üşür dilsiz sözlerim,
Belki yoksunluğun bir satır aralığı kadar yakındır uzaklığın.
Peki ya sen ne sandın?
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta