Uçsuz denizler çağırır köhne sandalımı
Çekinme gel kıyılar da bizdendir diyerek
Büyükçe gemiler gıpta etsin endamını
O cılız vücudunu korkuyla seyrederek
Mademki varsın ve sen bu deryanın malısın
Kendi özvatanını görüp tanımalısın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta