Uykusuzum, hem yorgun.
Ciğerlerimi parçalıyor öksürükler.
Gözlerim iki kızıl bilye,
Rodin'in 'Düşünen Adam' heykeliyim.
Bu perişan halin çözümünü,
Dilim söylemese de biliyor yüreğim.
Bir aşkın, bir şiirin doğum sancıları
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bazı insanlar,sözlerinde,şiirlerinde,tavırlarında samimi ve tuıtarlı olsalardı,diğer bazı insanlar,böyle şiirler yazmazdı bence...Ne var ki,kalleşlik,sadece kadere mahsus bir tavır değil.
Şiir,bunları söyletti bana Dinmez Bey,
Çok güzldi ve duygunun kâğıda birebir yansıması vardı.Gönülden kutluyorum,sdaygılarımla,
Ünal Beşkese
Belirgin duyarlılığın, acımasız duyarsızlıklar yanında
sağlam örgüsünü, insanın içsel bütünlüğündeki gücünü harika vurgulamuşsınız. **El ayak çekildiğinde sen de dön içine, Korkma !.. Yüreğine sor beni...**
Başarılar diliyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta