Bize bir avuç teselli gibi sundular inanmayı,
Sığ bir denizde yüzmek sandık boğulmayı.
Oysa en derin yara, en kutsal yerden açıldı,
En çok güvendiğim yer, içimde yıkıldı.
“Var” dedik, sustuk, sorgulamayı unuttuk,
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta