Gerginliğim yorgunluğa dönüşmek üzere;
Ruhumdaki huysuz ata kayıtsızım artık.
Gece, serin-soğuk arası bir yerde uyuyor.
Bulabildiğimiz tek açık pansiyonda yalnız konuklarız.
Resme dönüşse yıldızlı gök ve denize düşen ay,
Yaz olduğuna inandırabilir bizi. Ama, mevsim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta