Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
ÖZLEMİN VE SEVGİNİN HARMAN OLDUĞU, ÇOK GÜZEL BİR ANLATIM ÜSTAD. TAM PUANLA TEBRİKLER.
Şimdi, yalazlanmış serin sularda
Kıyıları döven hırçın dalgalar misali
Kendimleyim bir başıma ve mağrur
Yeni doğacak güne hasret
Ertelenmiş fakat bakir bir umudu taşıyan gecedeyim...
Tüm engellere ve özlemlere rağmen sevdanın korkusuzca yaşatılması mümkündür...Çünkü engelleri ve yasakları aşar sevgi...Bu bilinçle verilen emek ve güneşi doğurma çabası...
Tek kelimeyle mükemmeldi değerli ustam...
Yürekten kutluyorum sizi ve derin şiirinizi...
Öyle i?veli salyny?larla uzanyrym
Derinde duran tenhalara
Ay parlarken susarsam
Utandy?ymdan ya da yitirdi?imden de?ildir sözcüklerimi
Ey kahrolasy tutku, dinmeyen esinti
Ey özleyi?in gökçe ve vakur öz’ü
Ey bekleyi?, sonsuzlukta demlenen önemseyi?
Ardyna kadar ger yayyny, uza?a fyrlat oklaryny
Mayalansyn bilincime yayylan kokularyn
Fyrlat ki öfkemi unutayym,
En çyplak bir dönemeçte vurulursam e?er
Delik de?ik olsa tüm bedenim
Tanyk ol hallerime
E?er a?larsam kahrolayym
?iir gölgedir ve yerimize ço?unlukla o a?lar. tebrikler üstadym, tebrikler...
Yalnızlık ve hasretle içiçe yaşarken mağrur bir duruş sergileniyor satır aralarında..
Karamsar ifadelerin hüznü sarıyor dizeleri ama umutla finale ulaşıyor şiir.
Çok güzeldi, tebrikler yüreğinize
SAYFANIZ ŞİİR BAHÇESİNDE İSTİSNA BİR ÇİÇEK GİBİ. KALEMİN YÜREĞİNİN SESİ OLUŞUNDA HEP VAR OLSUN. GÜZEL GÜNLERE
harika..
kutluyorum
namık cem
Üstadım, yine gönüllerde muhteşem şiiriniz...Beğenerek okunan akıcı şiirinizi kutluyorum. Saygılarımla..
Sevgilerde yediveren güllerin açılışı hiç solmasın şairim. Alışıla gelmiş şiir kalıplarını başarılı kurgusu, sıradışı söylemi ve etkili gücü ile aşan Muhteşem bir şiir olmuş. Kardeşimin kudretli kalemini kutluyor başarısının devamını diliyorum.
Sevgili Kardeşim: Necdet Arslan
Kuruluş tekniği ve duygu ifadesi yönünden farkını farkettiren bir şiir okudum. Yeni şiirlerin yazılmasına esin kaynağı olacak özellikleri bünyesinde barındıran etkili bir şiirdi.
Mayıs ayının ilk günlerinde kardeşimin şiir ve gönül sayfasına ulaşmış bulunmanın mutluluğunu yaşıyorum., Ilık rüzgâr esintisi, papatya kümeleri arasında türlü çeşitli çiçekleri ile boy gösteren mayıs çiçekleri ile; kimimize göre çok uzun, kimimize göre nasıl hızla geçtiğini anlayamadığımız karlı fırtınalı ve soğuk kış günlerini geride bıraktık. Aslında kış mevsimi ile birlikte geride bıraktığımız, akan ömür nehrinde hiçbir zaman tersine akmayan ömrümüzün sayılı günlerinden bir bölümdü. Gene de bahara ermenin mutluluğu ve coşkusunu yaşıyoruz.
Mayıs çiçeklerinin bütün güzellikleri ile sizin , sevdiklerinizin ve sizi sevenlerin gönlünde açması dileklerimi kardeşimin sayfasına bırakıyorum. Her şey gönlünüzce olsun.
Beğenerek ve saygı duyarak okuduğum bu güzel şiirin hakkı olan : Onuncu Tam puanı Tekirdağ'dan gönderiyorum.
Sevgi ve saygılarımla.
Dr. İrfan Yılmaz. TEKİRDAĞ.
Harika bir şiir okudum sevgili Necdet Bey.Kelimeler aşk olup düşmüş gecenin sessizliğine. Bu bir sevda sancısı çekmekten vazgeçemediğimiz. Üşüyen nehirlerin dillendiği, buram buram bulut kokulu..Avuçlara konan yüreğin inkar edilemez kanat çırpışları. Nefesle söndürülen gecenin tek tek sayılan yıldızları gibi. Toplanır yediveren güllerin açtığı bahçelerde. Yağmurun ıslattığı sevgide gülümseyen bir yürek gördüm..
Kutluyorum, sevgiler..
Kutsamak muazzam bir şenliği
Birlikte varlaştırmak ve birlikte özümsemek
Ad koymak gibi yeni doğan bir çocuğa
Oynak dillerden süzmek bakir düşünceleri
Bıçkın bir ilkyazın şavkı vururken yüzüne gündüzün
Tutuşur içimdeki evrensel koşu
Beni benden alır özleyişlerim
Bütün dönenceler tanıktır şimdi
Yüreğimde sancısız bir çaba
Onulmaz bir derde tutsak
Bir tomurcuk gibi patlar
Sevgilerde yediveren güllerince açar sözlerim…
harika bir çalışma okudum yine .......
dostum her yazdığın emeğin bir değer okumaktan zevk alıyorum saygımla...
müzeyyen başkır
Bu şiir ile ilgili 40 tane yorum bulunmakta