Sancı Şiiri - Oğuzhan Şahin 3

Ömrümün vârı, Gaip'in yârı...

Kaç gece daha senin düşünle geçecek bilmiyorum. Sırat köprüsünden geçer gibi geçiyorum uykularımı; bölemiyorum. İçinde bir sen varsın. Gönlünde yerim var mı bilmeden seninle doldurduğum gönül evim, hasretinle çarpıyor, haberin yok. Kavuşmak ne mümkün, soluklarım seninle doluyor.

Denizlere potkallarla bıraktım ben şiirlerimi. Bilinmez diyarların bulunmaz kıyılarında sen bulasın diye. Seni kıyılarda hayal ettim hep. Sana en çok bu yaraşırdı nazende gülüm. Saçlarını bir tek meltemlerden kıskanmam. Esip okşasınlar.

Her gece aya bakıp seni düşünüyorum, güneş doğuyor, yine seni düşünüyorum. Her masum olanda seni arıyorum. Hiçbir efsaneyi sana denk tutamıyorum.
Şimdi bu gurbet elde bana gurbeti ne getirdi seçemiyorum. Senin yokluğun mu, yurdumdan uzakta olmak mı. Yurdumdan bihaber olmak mı, senden bihaber olmak mı...
Ayrıldığımız gün yanıma doğru hızlı adımlarla gelmiştin, ben utancımdan elimi bile uzatamazken dolu dolu sarılmıştın bana. O an ki çölde susuz kalan birine buz küplerinin içinde yüzdüğü bir matara su vermeye eşdeğerdi. Yüzümün saçlarının değdiği yerleri okşadım günlerce, yıkamadım bile. Gözümü kapattığımda hep o gülümsemen gözümün önüne geldi. Bu kadar zorlaştıran neydi sana vuslatı. Bu kadar güçleştiren neydi bu emaneti.

Kaç yıl oldu saymadım, hala yüreğimde o gün vedalaştığım muzır halinle çarpıyorsun. Sana değil belki ama bana ağır geliyor bu sevgi. Zaman durmuş halde nicedir. Haberin bile yok.

Sana kızamıyor, küsemiyorum. Ben ki nice savaştan sağ çıktım, hiçbir kula minnet etmedim. Hep gem vurdum insani hislerime, kafesinde sakladım, yeri geldi öldürdüm. Bir sana söz geçiremedim. İçimden ne seni atabildim ne de sana kavuşabildim. Ben yaklaştıkça uzaklaştın, ben kaçtıkça yakınlaştın. Ne ayrıldık ne de kavuştuk.

Senden gelen zillet de olsa başımın üstündedir, bilirsin şikayetim olmaz sana. Sen bana hep kulunu ipiyle tutan bir sultan gibi oldun. Ne yanına yaklaştırdın ne de gitmesine izin verdin. Bu satırları içimden taşan acımla yazmama izin ver mihrimahım.

Belki bir gün, belki de bir dün, sadece seni bulmak umuduyla tutuşan en çok seveninin bu sözlerine kızma. Sevdadan ötedir zira, sakın ola hor görme