Kim bu yabancı günden güne kendinden uzaklaşan
Gece, gündüz bilmeden uykusuzluğuyla dost olan
Ruhum sönük bir umut ışığı gibi soluyor zamanın içinde
Sen misin sigarama ateş olup dumanına adını sayıklatan
Kaç gün eskittim düşünmekten, dışarıda sessizlik içimde kargaşa hakim
Kuzgunlar bağırıyor soluk mavi gök yüzünde, zihnimde ki sorgu sürerken
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta