Oysa ki hepimiz rahimdeki cenindik,
Aynı sancıyla gelmiştik dünyaya.
Aynı çığlığı atmıştık,dolunca dünyanın derdi ciğerlerimize.
İlk tokadı aynı yerimizden yemiştik.
Dünyaya gelince boşaldı rahimdeki yerimiz.
Kimileri acılarını büyüttü
içindeki boşluğu doldurmak için,
Kimisi acılara sebep.
Kayıt Tarihi : 17.5.2017 16:46:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!