gecenin zifiri karanlığı
alır götürür sonu olmayan mağaralara
gölge yok ışık yok baş döndürür
ayağa takılan taşlar
dizlere kadar çıkan çamur bir bataklık
bağır bağırabildiğin kadar
sesinin yankılarını da karanlık bölüşsün
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta