Siyah saçlarının arasında kalmasındandı belkide bir zamanlar yüzünün beyazlığı
Zamanda yaşlanmanı izledim ağır ağır
Muhtaçlığa sarılmanı,gururunu terketmene baktım masummus gibi
Gidiyordun artık bitmişti süren,dönüş vakti saçlarından bırakılmıştı farketmen için
Eskimişti yarınların,geçmişin büyümüştü artık yıkılıyordu ülken sancı sancı
Ve sen gitmeliydin artık,kalmanın anlamını tüketmiştin yaşayarak
Şimdide hayat verdiğini almalıydı emanetten
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta