Minnetle gül koklama, dikeni sancar seni,
Saf altından olsanda, paha etmez ederi,
Gençliğine güvenme,helak eder bedeni,
Senden evvel biçen var o tükenmez vadeni
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dökülmüş yine dizeler kaleminden... Hayranlıkla okudum üstad... Ellerinden iştiyak ile sıkarım...
Dolu dolu mısralar hazine gibi
Saygılar sunarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta