Nihal’im Kalbimin Sonsuz Boşluğunu Dolduruyor
Nihal’im,
Sen benim ruhumun
en derin boşluğuna dokunan
nazik bir rüzgarsın.
Anne sıcaklığından ayrıldığım o ilk anlarda,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta