Laf olsun diye konuşuyorum şuan,
Oturuyorum bir parkta, bir kamelya içerisinde,
Ayaklarımı uzatmışım...
Hafif bir de rüzgar esmekte...
Kuşlar ötüyor...
Belki insanlar birbiri için burada...
Benim için önemli olan bunların hiç biri,
Ben arıyorum seni,
O, şen şakrak halini...
Sebep sorma bana, sevdim bir kere,
Kopamam ki ben olur olmadık yere...
Yine aklımdasın düşünüyorum seni,
Bakıyorum fotoğraflarımıza, inceliyorum da resimleri,
Sensiz ne yaparım diye düşünmekten de alamadım kendimi...
Şimdi yoksun...
Ben ne yapayım sevgilim?
Yoksun işte sana daha ne diyebilirim ki,
Bam telimin kararsızlık nedeni,
Ben sana daha ne diyebilirim,
Sevgimin hayatsal gayesi...
Mayıs 2010 - Konya
Emre AlıcıKayıt Tarihi : 15.8.2012 14:33:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!