1 AĞUSTOS 2002 DİYARBAKIR KULP AYGÜN KÖYÜ
" Ben her zaman gülümsüyorum
Ama bazen yoktan öte bir kardeş mi? Oluyorum imkansız olan insanlara dost olamadığım
İnsanlara kahraman olduğum unutulduğum yıllar nede değişti söyle dünya ben aile değil miyim?
Yok tan var olan emanetim
Sabretmek kader utansın
Ömür neydi yazar sızlar içime
Hani eski sohbetler özel olan değerlik nerede işte o parlak hayalim.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta