Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
çok güzel harika ifadeler yüreğinize sağlık efendim
DUYGULARIYIN O AN İFADESİNİ YAZMIŞ OLMAYIN HALETİ RUHİYESİNİ SANAL OLARAK ANLATAN KOCA BİR YALAN DIR.DEMENİ İSDEMEZDİM .ÇÜKİ YALAN RİYA KORKUNÇ BİR ŞEYDİR YALAN DOLN HILAFSIZ BİR PAK HAYAT TEMENNİSİ DİLEKLERİMLE KUTLARIM
Aynen katılıyorum...
Ama sanalda başlayıp ve ömür boyu sürecek arkadaşlıklarda kuruluyor bu ortamda...Yani kalmaya değer dostlarda var onları bırakıp gitmek olmaz..:)
Öyle dostlardan iki tane olsa bile ara sıra sanala uğramaya değer...
Tekrar baktım okudum şiirinizi, salaklıkla bir alakası var mı diye...Yok, yok...:))
Yüreğinize sağlık.
Sevgiler.
Güzel bir konu. Ama nereye ki? Sanal(k)lığın girmediği bir yer mi var?
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta