22 Temmuz 1953; Kastamonu / İnebolu/ Üçevler Köyü
Sanat oldu
Yalnız ruhlar ufkunda
Şiir yüzdürmek sanal sularda;
Oyun oldu
Sayısal gülleri derleyip
Sazan gönülleri yemlemek;
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Şiirin sonunun ümitvar olması güzel aslında...
Bir ara sosyal paylaşım sitelerinden birinin fenomeni olmuştu,
nedendir bilmiyorum ama şimdilerde değişik bir mahlasla yazıyor
ve artık söylemleri daha dikkatli...
İşte bu fenomenin bir paylaşımıydı;
Arkadaşı düğün davetiyesinin fotoğrafını yollamış bu zat-ı
muhterem'e...Bu da çeyrek altının fotoğrafını çekip ona yollamış
yani sanal davete sanal altın hesabı...
Çok ilginç bir tema idi kutlarım Sayın SOYEK...
Umutsuz bitimler hayat gerçekliğinin varoluş kaderinde saklıdır. Ancak, şiirin bitimi kaderin değil bizim tercihimizdir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta