İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şiirin sonunun ümitvar olması güzel aslında...
Bir ara sosyal paylaşım sitelerinden birinin fenomeni olmuştu,
nedendir bilmiyorum ama şimdilerde değişik bir mahlasla yazıyor
ve artık söylemleri daha dikkatli...
İşte bu fenomenin bir paylaşımıydı;
Arkadaşı düğün davetiyesinin fotoğrafını yollamış bu zat-ı
muhterem'e...Bu da çeyrek altının fotoğrafını çekip ona yollamış
yani sanal davete sanal altın hesabı...
Çok ilginç bir tema idi kutlarım Sayın SOYEK...
Umutsuz bitimler hayat gerçekliğinin varoluş kaderinde saklıdır. Ancak, şiirin bitimi kaderin değil bizim tercihimizdir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta