Sana ziyan Şiiri - Hakan Arıkan 2

SANA ZİYAN
Ahhh be sevgili …
Sana ziyan olan bir ömrü örseliyorum.
Dinle şimdi sana olan yüreğimin yangını bu sözlerim.
Dilim sustu, kalemim yazdı seni mısralara neyleyim.
Gidişin koymaz mı sandın, ben şimdi yokluğunda her gece nöbetteyim.
Ağır geliyor artık bu yalnızlık, belki gelir, belki ararsın diye susturdum dilimi sensizlikteyim.
Dilim sustu, kalbim mahşer yeri şimdilerde,
Söylesene ben sen olmadan doğsa da güneş neyleyim.
Kahrolası şu hayatta bir tek sendin belki tek arzum, tek isteğim.
Hapsettim şimdi kalbimi verdiğin sözlerden bile hüküm giydim.
Kaderime küsüp oturdum yalnızlığıma bir çay demledim.
Bıktım şu dünyanın sadakatsizliğinden, inancım kalmadı artık yaşamaya,
Canın sağ olsun bee gülüm,
Karşılıklı sevmek varken birbirimizi, şimdi yokluğuna kadeh kaldırıyorum, sonra bir sigara daha yakıp
Sensizliği içime çekiyorum.
Elbet olacak benden sonrada hayatında gelenler gidenler,
İnan ki sende yanacaksın benim gibi, durmasa da gözünden akan yaşlar.
Adımı anıp yokluğuma iç çekeceksin.
Bir fani vardı beni en çok o severdi diyeceksin.
Alışırım elbet ben bu yokluğuna şimdi kırılsa da kalemim,
Gömerim adsız bir mezara bu kalbi, al götür şimdi sevgini ben kendimle de iyiyim.
HAKAN ARIKAN(Şiirler Hakan’ı)
06.03.2025