Sana
tutulduğumdan beri,
ki bu,
bir nefesle
diğeri arasındaki
o ince çizgidir;
inan ki,
evdeki
eşyalar bile,
masadaki fincan,
duvardaki saat,
odamın perdeleri...
Hepsi
benimle birlikte,
sana doğru
bir
yolculuğa düştüler.
Varlığına,
gülüşüne,
ömrüne,
varoluşuna,
sözcüklerimi
satırların
kıyısına bıraktım.
Kafiyeler,
imgeler dökülüp
saçıldı yerlere,
ve ben,
her anımı
seni ezberlemeye adadım.
Ayşe Keleş
Kayıt Tarihi : 12.2.2026 00:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
ve ben, her anımı seni ezberlemeye adadım.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!