Gök kubbenin altında aşka hezimetteyim.
Galebeyim dünyaya sana yenilmekteyim.
Mar ecel Bahreyn gibi, kaynayan hayal dünyam,
Taştan ağır bir yükte her gün ezilmekteyim…
Bakışımda buğuydun, kırılan kanatlarım.
Bilmem yama tutar mı? yırtılan duygularım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta