Sana yazmadım şiirleri.
Çünkü sen, göğe en yakın denizdin içimde.
Ellerim dokunsa bulutlar kararır,
Kalemim değse kelimeler solar diye sustum.
Ve sen, ufku olmayan bir mavilikte hep içimde kaldın.
Kalemlerim, güzelliğinin gölgesinde birer birer soldu.
Belki bir gün, sararmış bir kitabın sayfalarında
Bir cümle arasında yakalarsın kendini.
Dayanmak istersen dayan,
Ama okuduğunda bileceksin;
Ben seni satırlara sığdıramadığım için yazamadım.
Üzerinden geçen her baharın rüzgârı hâlâ mürekkebimde.
Düşüncelerim, zamanın ince tellerine takılıp birbirine karıştı.
Belki bir gül uğruna yordun kendini,
Sanki gülün bütün mevsimi senmişsin gibi.
Kusurlu olmayı hiç seçmedim,
Ve bundan sonra da seçmeyeceğim.
Meğer mutluluk,
İki dünya arasında sessizce kurulan bir köprüymüş.
Ben ise onu, iki kaşının arasında saklamışım.
Kayıt Tarihi : 27.12.2025 22:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kahve Kokusu




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!