"sana Yazdığım Şiir" Şiiri - Zeynep Koçar

"SANA YAZDIĞIM ŞİİR"
Kış geceleri uzun olur derler ya hani,
Ben de bu uzunlukta seni düşündüm yine...
Soğuk duvarlara çarpıp geri dönen nefesim,
Sanki adını fısıldadı karanlığa,hem üşüdüm hem ısındım o anda,
Çünkü aklımda hep sen vardın,
Kalbimdeki en sıcak yerdi adın.

Sokak lambasının altında titreyen gölgeler gibi,
Hayat da öğretiyor insana,
Kim iyi,kim yalan,kim gerçekten yanında duruyor...
Ben yürüdüm o soğuk kaldırımlarda,
Bir sigaranın ucunda yandı içimdeki halde kalan hikâyeler
Hayat bir kere daha anlattı:
"Değer verdiğin kişi varsa,üşümezsin" diye.

Kış bazen kar getirir,
Bazen sessizlik,bazen hasaplaşma...
Benim payıma sen düştün bu kış,
Çünkü her fırtınanın ortasında,sana dönen bir yol vardı içimde.
Aslında içimi titreten soğuk değilmiş meğer
Sana yetişemediğim her akşammış asıl üşüten.

Bir gün bir parkın kenarına oturdum
Ağaçlar kupkuru, gökyüzü gri...
Ama içimde acayip bir sıcaklık vardı,
Sanırsın güneş saklanmış kalbime,işte o an anladım:
Senin gibi biri, hayatın en zor günlerini bile şiire çevirirmiş.

Düşünsene canım,
Kışın en sessiz anında bile
Sadece bir ses yankılanıyor içimde
"Gel, gel.” diyor
Sanki rüzgâr bile seni çağırıyor bana
Sen gelince bahar olur diye değil,
Sen varsın diye kış bile güzel olur bana.

Bu şiiri yazarken bile,
Dışarıda kar taneleri usulca düşüyor
Her tanesi bir dilek gibi
Ama benim tek dileğim
Hep aynı yerde saklı
Sen...
Ve seninle aynı gökyüzüne bakmak bile güzel canım.

Bu kış,hayat bana bir şey öğretti,
İnsan çok üşür ama,sevdiğini düşündüğü an,içinden ateş gibi bir umut yükselir,
Benim umudum sensin,buz tutmuş gecelerimin içindeki sıcaklığım,
Yüreğimin sessiz mucizesi,bu kışın en güzel yanı
Sana yazdığım bu şiir oldu
Sadece sana,sadece senin için kalbine değsin diye, canım...

16.12.2025