Sen....
Hiç kahroluşu tattın mı?
Kırdılar mı gururunu
Taptığın insanlar?
Ben...
İnsanlar yazmış kaderimi.
İnsan insana kader yazar mı?
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Biliyor musun?
Bu Eylül...
Sana uyandım yine...
Sana açtım gözlerimi,
Sana kalktım,
Yüreğimden ağır ağır...
Ey Eylül armağanı...
Hayata değil,
Sana koştum,
Sadece sana...
Gittin!
Gidebileceğini zannettin...
Gittin!
Bitmeyeceğini akıl edemedin...
Bir şey vardı sende,
Senin gülümseyişinde,
Şimdi;
Benim gözlerimde saklanıyor Eylül...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta