Sen....
Hiç kahroluşu tattın mı?
Kırdılar mı gururunu
Taptığın insanlar?
Ben...
İnsanlar yazmış kaderimi.
İnsan insana kader yazar mı?
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Biliyor musun?
Bu Eylül...
Sana uyandım yine...
Sana açtım gözlerimi,
Sana kalktım,
Yüreğimden ağır ağır...
Ey Eylül armağanı...
Hayata değil,
Sana koştum,
Sadece sana...
Gittin!
Gidebileceğini zannettin...
Gittin!
Bitmeyeceğini akıl edemedin...
Bir şey vardı sende,
Senin gülümseyişinde,
Şimdi;
Benim gözlerimde saklanıyor Eylül...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta