Sen....
Hiç kahroluşu tattın mı?
Kırdılar mı gururunu
Taptığın insanlar?
Ben...
İnsanlar yazmış kaderimi.
İnsan insana kader yazar mı?
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Biliyor musun?
Bu Eylül...
Sana uyandım yine...
Sana açtım gözlerimi,
Sana kalktım,
Yüreğimden ağır ağır...
Ey Eylül armağanı...
Hayata değil,
Sana koştum,
Sadece sana...
Gittin!
Gidebileceğini zannettin...
Gittin!
Bitmeyeceğini akıl edemedin...
Bir şey vardı sende,
Senin gülümseyişinde,
Şimdi;
Benim gözlerimde saklanıyor Eylül...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta