Bilemezsin n haldeyim
Dün umut dolu hayalleri olan biri
Şimdi bomboş bu yerde çaresizlik içinde
Baktıkça duvarlarına.. her yerinde sen varsın
Dolaşıyorum bomboş etrafında
Sadece kendi ayak seslerimi duyuyorum
Düşünüyorum nerde hata yaptım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




böylesi sevmenin karsisinda ermistir, bitmistir, tukenmistir...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta