Sana söz Şiiri - Şerife Çakmak

Bir an kedimi hatırladım
Hatırladım lakin
Bir baktım aynadaki ben değilim
Annem üzülmesin deyip
Evin bütün yükünü sirtlandim
Çamaşır yıkadım
Bulaşık yıkadım
Ekmek yaptım
Daha on yaşımda
Baklava bile açtım
Annem yorulmasın üzülmesin
Babam sabah tuzlu ayran içerdi
O uyanmadan hazırdı
Yumurta yağda
Çay dumanı üstünde
Abim ütülü gömlek
Çorabı kar beyaz
Ablam çomlekte fasülye
Kardeşlerim ne sever okula kaçta gider bugün beslenmede ne var
Herşey kusursuz olmalı
Büyüğe cevapmi verilir deyip
Canıma okuyan buyuklerimi
Atam bildim
Annem derdi
Kızım yaptığın bana
Ogrendigin kendine
El evine gidince
Rahat ediceksin
El evi
El adamı
Ne sever ne sevmez
Bilmek gerek
Sus dedi sustum
Demek konuşmaktan hoşlanmıyor
Deyip sustum
Onu giyme dedi
Giymedim
Dedim demek bana yakışmıyor
Bikeresinde
Bir Tokat attı
Dedim bişey yapmisimdir
Kızım ağlayan kek sever
Gece iki üç dememem
Verilir fırına
Uyku Kimin umrunda
Hasta olana şifa
Düşenin yarasına merhem
Kendimi unutmuşum
Ne severim ne sevmem
Aynada yüzümü görünce anladım
Ben kendimi ne çok unutmuşum
Birileri varolsun diye
Kendi içimde kaybolmuşum
Bugün söz verdim aynadaki bana
İyilesiceksin
Önce saclarini boyayalım
Kapansin beyazlar
Sonra tek tek yaraları saralım
Ne seviyorum onu öğrenelim içimdeki çocuk
Hadi el ele verip iyileselim
Sana söz
Bundan sonra seni
Kimse üzemiycek
Seni mutlu etmek için
Canımı veririm
Yeterki sen huzur bul 15.12.2025