Sana Sığınıyorum Rabbim

Rabbim, sana sığınıyorum karanlıktan,
İnsanların şerrinden, çivisi çıkmış bir dünyanın kalbinden sana sığınıyorum,
Adını unutan dillerden, merhameti kaybolmuş yüreklerden,
Gecenin içinden yükselen ahlardan, yetimlerin susturulmuş çığlıklarından,
Kanı normal sayan gözlerden, ölümü istatistik yapan vicdanlardan,
Sana sığınıyorum Ya Rab, çünkü dünya artık ağır geliyor ruhuma.

Ey Rahmeti göklerden yeryüzüne indiren Kudret,
Toprak kan kokuyor, gökyüzü dua bekliyor, çocuklar mezar taşı kadar suskun,
Silahların gölgesi düşüyor ninnilerin üzerine,
Analar evlatlarını toprağa değil, ateşe emanet ediyor,
hoşgörü dillerde eskimiş bir masal gibi kalmış,
Biz kaybettik Ya Rab, insan olmayı kaybettik.

Ya Resûlallah, adını anınca titrer kalbim,
Senin getirdiğin nurdan ne kadar uzak düştük, farkındayız,
Bir tebessümünle dirilecek gönülleri taşladık biz,
Yetimin başını okşayan elleri kirlettik,
Sen merhameti öğrettin, biz çıkarı ezberledik,
Şahit ol halimize, ümmetin kan ağlıyor.

Rabbim, savaşlar bizim adımıza değil, ne olur durdur,
Bir çocuğun gözyaşıyla yıkılan bu çağ artık taşımıyor kendini,
Bombalar göğe yükselirken dualar yere düşüyor,
İnsan insana düşman, kardeş kardeşe yabancı,
Hangi kitapta yazıyor zulmün meşru olduğu,
Hangi dinde var masumun bedel ödemesi?

Biz acıyı süsleyen kelimelerden yorulduk Ya Rab,
Ağıtlarımız bile alıştı ölüme, bu korkunç sessizliğe,
Kalplerimiz pas tuttu, vicdanlarımız sus payı aldı,
Bizi yeniden insan eyle, yeniden kul eyle,
Bir damla merhamet ver, bir parça utanma duygusu,
Çünkü biz kendimizi kaybettik bu kalabalıkta.

Son sözüm yine sana döner Rabbim,
Kapında duran kırık bir kulum, başka gidecek yerim yok,
Bu dünyanın yükünü taşıyamayan bir yürekle geldim,
Bizi affet, bizi onar, bizi dirilt,
Karanlık çoğaldı ama senin nurun yeter bize,
Sana sığınıyorum… adınla hayatta kalıyorum.

Kenan GÜÇ