Sana Sarılmak Şiiri - Onur Koza

Sana sarılmak, inanıştı aşka…
Kokun vururdu geceye, nefesim yankı olurdu.
Tenine dokunduğum an, çiçek açardı içimde,
Hatta çiçekler bile kıskanırdı seni—susardı.

Gözlerinde bir gökyüzü vardı, kayboldum izinde,
Yıldızlar bile sessizleşti, sen baktığında yüzüme.
Şehirler arası mutluluk taşırdı bizi,
Sarılınca zamana bile meydan okurduk gizlice.

Sana sarılmak… bir dua gibi,
Kalbimde iz bırakan o rüya gibi.
Bin kez severim seni — içimde parçalanır yollar,
Uzan bana, kapansın aramızdaki şehirler, yıllar.
Sana sarılmak…
Bir inanç, bir sır, bir yanık hatıra.

Sesin gelir uzaktan, rüzgâr taşır adını,
Her özleyişimde kırılır içimde zamanın akışı.
Sana döndüğüm her an,
Sanki hiç gitmemişim gibi…
Sanki dünyanın tüm yükü, bir anda hafiflemiş gibi.

Sen kokarsın geceye, seni fısıldar sabahlar,
Düşlerimde bile tenin var, karışır umutlar.
Biz uzak değiliz aslında — sadece aynı rüyada değiliz,
Ama sarılınca… dünya yeniden çizilir.

Sana sarılmak… bir dua gibi,
Karanlıkta parlayan tek ışığım gibi.
Bin kez severim seni — içimde kırılır duvarlar,
Uzan bana, bırakalım tüm yarınları bir anda.
Sana sarılmak…
Bir inanç, bir sır, bir sonsuz masal…