Gecenin sessiz soğuğunda geçerken sokağından,
Belki görürüm diye saatlerce beklerdim evinin kapısında.
Pencerene baktıkça daha da kararıyordu gece,
Ama belki bir ışık yanar,
Ve gözlerin alır beni soğuğun kuytusundan diye,
Çok ısrar ettim kendi kendime.
Deliye dönmüştü gönlüm, bu kara sevda yüzünden,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta