Gecenin sessiz soğuğunda geçerken sokağından,
Belki görürüm diye saatlerce beklerdim evinin kapısında.
Pencerene baktıkça daha da kararıyordu gece,
Ama belki bir ışık yanar,
Ve gözlerin alır beni soğuğun kuytusundan diye,
Çok ısrar ettim kendi kendime.
Deliye dönmüştü gönlüm, bu kara sevda yüzünden,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta