Sana mı Kaldı Şiiri - Bilal Karaman

Sana mı Kaldı Herkes sevdiğine canla koşarken Sevmekten korkmalar sana mı kaldı Kuşlar çör çöpünen yuva yaparken Dünyamı yıkmalar sana mı kaldı Saygıyla önünde eğildim diye Bunca nazın niye sevildim diye Yüzünü çevirip benden öteye Kendinden çıkmalar sana mı kaldı Dağ dağa yanaşır gelir yan yana Engeller çekilir türlü taşkına Kalbimin sultanı gönül köşküne Pranga takmalar sana mı kaldı Seven sevdiğini sarıp sarmalar Terk edip gitmiyor hayal kurmalar Kapıları çarpıp seyre durmalar Uzaktan bakmalar sana mı kaldı Neyimiz eksikti neyimiz yoktu Gereksiz nedenler nereden çıktı Derdi verem olan hayattan bıktı Gemiyi yakmalar sana mı kaldı Yürekten sevene karşı çıkıpta Toplamak kolay mı kırıp döküpte Bahtına kahredip başın alıpta Dağ tepe çıkmalar sana mı kaldı Zaman bir su gibi aktı çağladı Bilâl-i şansına kara bağladı Biz bize geç kaldık yıllar ağladı Gözyaşı dökmeler sana mı kaldı .... Bilal Karaman