Sana Hasret Şiiri - Mustafa Han

Bir mektubun izini rüzgârlarda aradım,
Her satırda adını gözyaşıyla taradım.

Kapında bekleyen garip oldum yıllarca,
Bir tebessüm uğruna eridim damla damla.

Bir yanım hep sen diye çarptı durdu sessizce,
Bir yanım da küstü hep acılara gizlice.

Gül dikeni incitse diken gülden utanır,
Seven gönül incinse yine sevda kazanır.

Aynalara baktıkça seni gördüm yüzümde,
Adın kaldı son dua titreyen dilimizde.

Ne baharım bahardır ne de kışım kış artık,
Sensiz geçen günlerin hepsi oldu boş artık.

Çiçek açmaz dallarım kuruyan bağ misali,
Gönlüm döndü virana yıkılmış dağ misali.

Kalbimdeki sızıya merhem olmadı zaman,
Her geçen gün büyüdü içimdeki fırtınan.

Bir kuş gibi göç etti elimden bütün bahar,
Aramızda örülmüş aşılmaz nice duvar.

Yolumu gözleyen yok, dönecek bir kapıda,
Adım kaldı sadece eski bir hatırada.

Kader beni savurdu rüzgâr gibi dört yana,
Tutunacak dal olup uzanmadın sen bana.

Bir ömrü adadığım sevda döndü çileye,
Mutluluk çok uzakta kaldı kuru hayale.