Her sabah tozlu penceremden içeri girerdin güneş niyetine
Aklımın ipini tuttun, tam dönecekken deliye
Bende ruhuna her gün bir şiir armağan ettim
Bir an önce dön diye geriye
Bir fincan kahve kadar sıcacıktı gülümsemen
Seni unutmak mümkün değil geçse bile kırk sene
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta