Sana Dokunamadan Şiiri - Hamit Atay

Sana Dokunamadan

Bir adım ötemdesin, ama erişemem,
Aramızda görünmez duvarlar var.
Ellerim uzansa bile titreyerek,
Sana dokunamadan kalırım yarım.

Gözlerin bir deniz, ben kıyısında,
Bakmaya doymam ama boğulurum.
Bir gülüşün yeter yıkmaya kalbimi,
Ama dokunamadan yanarım içimden.

Rüzgâr getirir kokunu gizlice,
Sanki sen yanımdasın bir anlığına.
Başımı çevirsem yokluğun vurur,
Sana dokunamadan dağılır rüyam.

Sözlerim dudaklarımda düğümlü,
Kalbim çırpınır bir kuş misali.
Sevdamı saklarım bakışlarımda,
Ama ellerim boş, gönlüm yaralı.

Bir gün gelir belki kavuşuruz diye,
Kendimi avutuyorum yıllardır.
Ama ne çare, kader yazmazsa eğer,
Ben sana dokunamadan tükenirim.

Ve bil ki, bu hasret kolay değil,
Her gece adını fısıldarım yıldızlara.
Gözlerim yolda, yüreğim sende,
Ama sana dokunamadan yaşarım çaresizce.

Bir gün gözlerim kapanınca eğer,
Son isteğim olsun senden yana:
Ruhum uzansın göklerden sana,
Çünkü ellerim ömürde dokunamadı.
Hamit Atay