Dağınık bir edayla
Sensizim...
Baş ağrılarım duvarları vuruyor
Başım kanıyor
Ağrıyı kesecek sesin kulaklarımı doldurup
Kendime getirsin
Diyorum Ama yoksun
Yatağımın ucunda oturmuşum
Seni düşünüyorum
Gülen resmine bakıyorum göz kapaklarım düşüyor
Ağlamaya utanıyorum
Sabahın ilk ışıkları anlamını kaybeder mi
Denizi okşayan Rüzgar penceremden girerken
Hissettirmez mi kendini
Hayatımda sen yokken sevdiğim koşturmaca
Senden sonra neden anlamını kaybetti
Neden o eski benliğim çürüdü artık
İşlediğim mermerden sanatı
Baltanla yağmaladın
Renkleri harmanlandığım çabama mürekkep döktün
Bir geçtin hayatımdan gülüp oynaya sana bağlandığım uçurtmam koptu
Yarın lunaprak a gitme arzusunu kaybeden çocuğa döndüm
Mutlu musun
Ne olur olma.
Gidişin hasta ziyareti gibi kısacık olsun
Bakkaldan ekmek almaya gitmiş kadar ol
Yada komşuya gittiğin gibi
Yoksa cenazeme gelmiş olursun
Cenazem ki, faili belli, silah bulunmuş, aynaya bir bak
Sebep ve kasıt yeşil gözlerin
Kumral saçların
Temiz yüreğin
Gelde sahip çık yatan ölüye
Tanıyordun ya
İyi adamdım haram yemezdim
Hak ciğnezdim
Öldüğümde alacağım övgüyü
Yaşarken kulaklarıma üfle
Yaşarken vermediğin kıymeti öldüğümde vereceksin ya
hayır
ben yaşarken duymak istiyorum.
Benden sonra bu ağıt sana ukde gam olsun
Beni alan emniyet kulağına okusun
Sevdiğini terketmek Kimin harcıdır bilmem
Bir tek kötü sözüm yok buda sana ders olsun
Servet Balıbey
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 08:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!