Ben, seninle yaşarım her gün,
Bin bilinmezin, tek bilineni ol istiyorum.
Düğmelerimi ilikliyorum her aklıma geldiğinde,
Tebessümlü bir ciddiyet kuşanıyorum.
Sana dair ne geçiyorsa zihnimden,
Kıyısındaysak okyanusun, el ele
Bir de ikimizden başka kimse gelmiyorsa denizden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta