Alıp götürdü beni benden, sana dair düşünceler…
Kudurdu öfkeyle dolan yüreğim, soluksuz kaldım.
Üstüme üstüme gelen duvarların arasından süzülüp,
Dışarıya attım tükenmiş bedenimi.
Dolaştım şehrin sokaklarında…Mahzun ve gayesiz…
Ayaklarım bedenimi taşımaz olana kadar.
Nedense döndüm yine…
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta