Ben. Öldüğümü sandım
kimsesiz kaldığım her an
İçime çektiğim nefeslerim ciğerimi deldi
Siz bile diyemiyorum
Hani diye başlayan cümlelerim yok
Belki iyi niyetim bile içime bağırmıştı
Kendi dünyamın acısında bir çiçeğin öfkelendiğini düşünecek kadar masumdu herşey
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta