Ben. Öldüğümü sandım
kimsesiz kaldığım her an
İçime çektiğim nefeslerim ciğerimi deldi
Siz bile diyemiyorum
Hani diye başlayan cümlelerim yok
Belki iyi niyetim bile içime bağırmıştı
Kendi dünyamın acısında bir çiçeğin öfkelendiğini düşünecek kadar masumdu herşey
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta