her canlıdan birçift yürüyordu, sende gidiyordun aralarında
nuhun gemisi kalkıyordu, beni unutuveriyordun o tufanda
saflığın geliveriyordu hemen zeytin dalı gibi aklıma
umutsuzluğa düştüğüm anda, bembeyaz güvercinler ağzında
hiç anlatmadım insanlara seni, anlatamamda
yollara çıkıyordum peşinden, her neresi olursa
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu ne ya hep mitolojiden gidiyorsun. Bi elma, bi firavun, bir incir yaprağı eksik. Bu da güzel ama İbret kadar değil. (yok mu 2000'li birşeyler.)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta