her canlıdan birçift yürüyordu, sende gidiyordun aralarında
nuhun gemisi kalkıyordu, beni unutuveriyordun o tufanda
saflığın geliveriyordu hemen zeytin dalı gibi aklıma
umutsuzluğa düştüğüm anda, bembeyaz güvercinler ağzında
hiç anlatmadım insanlara seni, anlatamamda
yollara çıkıyordum peşinden, her neresi olursa
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




Bu ne ya hep mitolojiden gidiyorsun. Bi elma, bi firavun, bir incir yaprağı eksik. Bu da güzel ama İbret kadar değil. (yok mu 2000'li birşeyler.)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta