Sana Ait Ne Varsa Şiiri - Hakan Gezik

​Sana ait ne varsa
Öylece bıraktım ortada.
Gülüşlerini bıraktım,
Sevişlerini...
Öteye beriye serpiştirdim.
Gün mehtaba kavuşurken
Hüznünü bıraktım geceye.

​Perdeyi araladım
Bir serçe havalandı.
Yuvası belki bir avuç,
Belki o kadar bile değil...
Zavallı bir serçe...
​Bize ait ne varsa
Öylece bıraktım ortada.

Şarkılarını bıraktım,
Endişelerini, isyanını...
Kokunu bıraktım öylece
Gecenin içe işleyen
Derin karanlığına...

​Bir serçe havalandı taşlıktan,
Bir bezelye tanesi kadar yüreği.
Sevdikleri istikametinde...
Cihana sığar ama
Yanık bir gönlün sûreti...

​Sana ait ne varsa
Öylece bıraktım ortada:
Kırık saplı cezveyi,
Okuduğun kitapları,
Patiklerini, havlunu, battaniyeni...
​Her şeyi bıraktım öylece...

Bir serçe havalandı taşlıktan.
Bir ben gönlüne dokunamadım.

Bir ben kaldım dokunamadığım,
Bir ben yalnızlığıma varamadığım...
Seven bir gönlün sûretinde
Zavallı bir serçeye büründüm;
Bir ben yalnızlığıma dokunamadım.

Bir serçe havalandı taşlıktan.
Bir ben derdine derman olamadım.

Bir ben kaldım dokunamadığım,
Bir ben yalnızlığıma varamadığım...
Seven bir gönlün sûretinde
Zavallı bir serçeye büründüm;
Bir ben yalnızlığıma dokunamadım.

Bir serçe havalandı taşlıktan.
Bir ben sana varamadım.