Vakit gece olmuştu. Soğuktu biraz
Haziran ortasında gönlümde ayaz
Bağırmak istiyordum hem avaz avaz
Hıçkıra Hıçkıra taştım çağladım
Ben kocaman adam, sana ağladım...
Kendimden vazgeçmiş çıldırmış gibi
Bedenim ruhumdan Sıyrılmış gibi
Dizinin dibine Kıvrılmış gibi
Her şeyi hayale, düş e bağladım
Ben kocaman adam, sana ağladım...
Nefesim kesilmişti ama ölmedim
Ben beni hayatta böyle görmedim
Nasıl olduğunu bile bilmedim
Sanki koca dünya, dardı sığmadım
Ben kocaman adam, sana ağladım
Şöyle göğe baktım her yer kapkara
Kaderimi andırdı. Depreşti yara
Ne kadar da sessiz di sanki Ankara
Sırlarımı katlayarak sakladım
Ben kocaman adam, sana ağladım
Kendimi üzdüm. Hissediyordum
Yine de bitsin istemiyordum
Ben böyle gözyaşı beklemiyordum
Gözüm göre göre ikna olmadım
Ben kocaman adam, sana ağladım
Düşlerim mesafe ye olmaz a baktı
FeNa yı AşK ın esiri yaptı
Felek çakmağını üstüme çaktı
Yandım ,Yandım. yine doymadım
Ben kocaman adam, sana ağladım
Kayıt Tarihi : 15.06.2026 15:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
